Showing posts with label Bee The Change. Show all posts
Showing posts with label Bee The Change. Show all posts

Friday, April 21, 2017

हमने किया...

मेरे कई दोस्त हैं! कोई काम के कारण जुडा हैं!कोई सिर्फ प्यार से जुड़ा हैं और काम करतें हैं!कई पारिवारिक सदस्य हैं!

कुछ एइसे हैं जो परिवार से अधिक हैं!कुछ साथी जो सिर्फ शिक्षा के काम के लिए मुझसे जुड़े हैं! कुछ सिखाने को और सिखाने को जुड़े हैं!
ऐसे साथियों के साथ,कुछ नया करने के बारेंमें सोच रहे थे!हमने सोचा क्यों न एक blog बनाए और इसे सामूहिक तोर पे चलाए!

बीएस सोचा और इसका अमल किया!आज हम इतनी स्फ्रूर्ति से तो नहीं मगर एक अच्छा blog चला रहे हैं! आप भी आपकी बात उसमे रख सकते हैं!सबसे पहले तो मेरा आपसे अनुरोध हैं की आप हमारे blog को एक बार देखें और उसको चलाने के तरीके और एनी जानकारी के लिए हमें मार्गदर्शन दें!आशा रखते हैं!आपको हमारा ऐ छोटासा काम पसंद आया होगा!

वेसेतो हम चाहे वो सब कुछ कर सकते हैं! मगर हम चाहते नहीं हैं!ऐसा क्या हो गया की हमारी कोई ऐसी इच्छा ही नहीं होती की हम क्या करते हैं!या नया क्यों नहीं करते हैं! जेसे जेसे हम साथियो की इस काम के प्रति समाज बढाती हैं!आप मानो हमारा काम सरल हो गया हैं!हमारी जानकारी और उसे सब के साथ शेर करने की जो प्रक्रिया हैं!हम उसे किसी नए तरीके से देखते हैं! आपसे आशा रखते हैं की आप कोई भी जानकारी हो तो कृपया हमे भेजें!
उस जानकारी का हम जहा इस्तमाल करेंगे वहां आप को सन्मान दिया जायेगा!हम नेता नहीं हैं! बच्चो के साथ काम करते हैं!आप भी एक बार बच्चो सा मासूम भरोसा करके हमसे जुडिए!आप से भी नया विचार हम निकलवा लेंगे! 

Thursday, April 20, 2017

ગરીબ છતાં અમીર

એક પતિ-પત્ની ઘઉં તથા મસાલાની ખરીદી કરવા બજારમાં ગયા.
બધો સામાન ખરીદી લીધા પછી એક લાચાર મજૂરને પાસે બોલાવ્યો.
મજુરની આધેડ ઉંમર, છેક ઊંડી ઉતરી ગયેલી આંખો, વધી ગયેલી દાઢી.મેલાંદાટ કપડાં અને દૂરથી ગંધાતો એનો પરસેવો એની સંઘર્ષમય જિંદગીને બેનકાબ કરતા હતા.

આવા મજબૂર મજદૂર પાસેથી મજૂરીની રકમ માટે રકઝક કરી પતિ-પત્નીએ એના કરતા પણ નીચી માનસિકતા પ્રગટ કરી. કચવાતા મને ચાલીસ રૂપિયાનું કામ ત્રીસ રૂપિયામાં સ્વીકારી એ આધેડ સામાન અને સરનામું લઈને પરસેવે રેબઝેબ રવાના થયો. એક ગરીબને મજૂરીમાં દશ રૂપિયા ઓછા કરાવીને રાજી થયેલા પતિ-પત્ની ત્રીસ રૂપિયા એડવાન્સ આપવાની દાતારી કરી બેઠા. 

દંપતી ઘરે પહોંચ્યું. અડધી કલાક થઇ, કલાક થઇ, દોઢ કલાક થઇ, પછી શ્રીમતીએ ધીરેધીરે પતિને ધમકાવવાનું શરૂ કર્યું. "હું તમને કાયમ કહું છું કે અજાણ્યા માણસનો વિશ્વાસ ન કરવો. મેં તમારું હજાર વાર નાક વાઢ્યું છતાં તમારામાં અક્કલનો છાંટો આવતો નથી. જે માણસ રોજ ટંકનું લાવીને ટંકનું ખાતો હોય એને બાર મહિનાનું અનાજ મળી જાય તો મૂકે ? નક્કી એ નાલાયક આપણો સમાન લઈને ઘરભેગો થઇ ગયો હશે. ચાલો, અત્યારે જ બજારમાં જઈને તપાસ કરીએ અને ન મળે તો પોલીસસ્ટેશન જઈને ફરિયાદ કરીએ.

રસ્તામાં પતિ-પત્નીની નજર એક યુવાન મજૂર ઉપર પડી. યુવાન મજૂરને પેલા આધેડ મજૂર વિશે પૂછવા ઉભો રાખ્યો. એની લારીમાં જોયું તો એમનો જ સામાન હતો.પત્ની ગુસ્સામાં બોલી "પેલો ડોસો ક્યાં ?"ત્યારે યુવાન મજૂર બોલ્યો કે "બહેન એ છેલ્લા એક મહિનાથી બીમાર હતા. ભૂખ, બીમારી અને ગરમી એમ ત્રણગણા તાપને સહન ન કરી શક્યા. લૂ લાગવાથી એ રસ્તા પર પડીને મરી ગયા. પણ મરતાં પેલા મને કહેતા ગયા કે મેં આ ફેરાના રૂપિયા લઇ લીધા છે એટલે તું સામાન પહોંચાડી દેજે. હું તો મરતાં માણસનું વેણ પાળવા આવ્યો છું."ગરીબના દિલની અમીરી જોઈને પતિની આંખમાં આંસુ હતા.પરંતુ શરમથી ઝૂકી ગયેલી શ્રીમતીની આંખમાં તો પતિની આંખ સામે જોવાની પણ હિંમત નહોતી.

Tuesday, April 18, 2017

में कूड़ा क्यों रखु!

एक दिन एक व्यक्ति ऑटो से रेलवे स्टेशन जा रहा था। ऑटो वाला बड़े आराम से ऑटो चला रहा था। एक कार अचानक ही पार्किंग से निकलकर रोड पर आ गयी। ऑटो चालक ने तेजी से ब्रेक लगाया और कार, ऑटो से टकराते टकराते बची। कार चालक गुस्से में ऑटो वाले को ही भला-बुरा कहने लगा जबकि गलती कार- चालक की थी। ऑटो चालक एक सत्संगी था। उसने कार वाले की बातों पर गुस्सा नहीं किया और क्षमा माँगते  हुए आगे बढ़ गया। ऑटो में बैठे व्यक्ति को कार वाले की हरकत पर गुस्सा आ रहा था और उसने ऑटो वाले से पूछा तुमने उस कार वाले को बिना कुछ कहे ऐसे ही क्यों जाने दिया। उसने तुम्हें भला-बुरा कहा जबकि गलती तो उसकी थी।

हमारी किस्मत अच्छी है, नहीं तो उसकी वजह से हम अभी अस्पताल में होते। ऑटो वाले ने कहा साहब बहुत से लोग कूड़े से भरे ट्रक की तरह होते हैं। वे बहुत सारा कूड़ा अपने दिमाग में भरे हुए चलते हैं। जिन चीजों की जीवन में कोई ज़रूरत नहीं होती उनको मेहनत करके जोड़ते रहते हैं जैसे क्रोध, घृणा, चिंता, निराशा आदि। जब उनके दिमाग में इनका कूड़ा बहुत अधिक हो जाता है तो वे अपना बोझ हल्का करने के लिए इसे दूसरों पर फेंकने का मौका ढूँढ़ने लगते हैं। 

इसलिए मैं ऐसे लोगों से दूरी बनाए रखता हूँ और उन्हें दूर से ही मुस्कराकर अलविदा कह देता हूँ। क्योंकि अगर उन जैसे लोगों द्वारा गिराया हुआ कूड़ा मैंने स्वीकार कर लिया तो मैं भी एक कूड़े का ट्रक बन जाऊँगा और अपने साथ साथ आसपास के लोगों पर भी वह कूड़ा गिराता रहूँगा।मैं सोचता हूँ जिंदगी बहुत ख़ूबसूरत है इसलिए जो हमसे अच्छा व्यवहार करते हैं उन्हें धन्यवाद कहो और जो हमसे अच्छा व्यवहार नहीं करते उन्हें मुस्कुराकर माफ़ कर दो। हमें यह याद रखना चाहिए कि सभी मानसिक रोगी केवल अस्पताल में ही नहीं रहते हैं। कुछ हमारे आस-पास खुले में भी घूमते रहते हैं । 
                                                         
खेत में बीज न डाले जाएँ तो कुदरत उसे घास-फूस से भर देती है।
उसी तरह से यदि दिमाग में सकारात्मक विचार न भरें जाएँ तो नकारात्मक विचार अपनी जगह बना ही लेते हैं।दूसरा नियम है कि जिसके पास जो होता है वह वही बाँटता है। "सुखी" सुख बाँटता है, "दु:खी" दुःख बाँटता है, "ज्ञानी" ज्ञान बाँटता है, भ्रमित भ्रम बाँटता है, और "भयभीत" भय बाँटता है। जो खुद डरा हुआ है वह औरों को डराता है।

Monday, April 3, 2017

स्टूडियो में...

BHAVESH PANDYA BHAVESH TEACHERBHAVESH PANDYA RECORD WORLD RECORD INNOVATION BHAVESH PANDYA TEACHER IIM DO ANIL GUPTA DR APJ KLAAM ABDUL KALAAM IIM SRISTI INNOVATION TEACHER BHAVESH PANDYA DEESA GUJRAAT LIMCA BOOK INDIA BOOK DR BHAVESH PaNd yA

मातृभाषा कार्यक्रम के अनुरूप कहानियों का रिकोर्डिंग करना था!ग्सर्ट ने मुझे इस महत्वपूर्ण काम में जोड़ा हैं!

मेने GCERT के साथ रहकर समग्र गुजरात से जुड़े अध्यापको को पसंद करने के काम में योगदान दिया हैं! हमने कुल मिलके पचास से अधिक कहानिया रिकोर्ड की हैं!इस मेसे कई साड़ी कहानिया हमने पसंद की हैं! थोड़े दिनों बाद ये साडी कहानिया आप वन्दे गुजरात में देख पाएंगे! 
मुझे मेरी कहानी रिकोर्ड करने के साथ एन्य से से रिकोर्डिंग करवाना था! इस बझ से मुझे भी कहानी का रिकोर्डिंग करना था!सबसे मुश्किल काम ये की आगे बच्चे बेठे नहीं और उनके लिए कहानी कहनी हैं!यहा रिकोर्डिंग करते समय हमने बहोत आनद लिया!बहोत शिखा हैं!

मुझे मेरी एक साथी ने कहा हैं की मेरा चहेरा नही दिल अच्छा हैं!और इसी लिए मेने दिल से कहानी कही!15 मिनिट तक मेरी कहानी चली!एक भी रिटेक नही आया और कहानी ख़तम हुई!मुझे ख़ुशी हैं की मेने कहानी ऐसे साथियों के साथ कही जो नए विचारो के साथ चल रहे हैं! 

आज में यह कहूँगा की ऐसा कार करने से मातृभाषा के विकास के लिए जो भी होगा अच्छा होगा!आशा रखते हैं आपको भी यह कार्य उपयोगी होगा!

Friday, March 31, 2017

कलाम जी का पथ...



“You have to dream before your dreams can come true.”
our former President & eminent scientist APJ Abdul Kalam, also known as the India’s ‘Missile Man’.Kalan died on July 27, 2015 after he was hospitalized in a very critical condition at a private hospital in Shillong.
He was a renowned scientist and is considered to be the main brain behind India’s space launch vehicle (SLV) and missile programme.
Here are some of Kalam’s inspirational sayings through which he will be remembered forever.
10 step of kalam sir...
''Great dreams of great dreamers are always transcended.”
“Man needs his difficulties because they are necessary to enjoy success.”
“You see, God helps only people who work hard. That principle is very clear.”
“Let us sacrifice our today so that our children can have a better tomorrow.”
''To succeed in your mission, you must have single-minded devotion to your goal.”
''Look at the sky. We are not alone. The whole universe is friendly to us and conspires only to give the best to those who dream and work.”
''Let me define a leader. He must have vision and passion and not be afraid of any problem. Instead, he should know how to defeat it. Most importantly, he must work with integrity.”
If a country is to be corruption free and become a nation of beautiful minds, I strongly feel there are three key societal members who can make a difference. They are the father, the mother and the teacher.”
''My message, especially to young people is to have courage to think differently, courage to invent, to travel the unexplored path, courage to discover the impossible and to conquer the problems and succeed. These are great qualities that they must work towards. This is my message to the young people.”

Sunday, February 12, 2017

Kids Home Work...

सीआईएससीई (CISCE: Council for the Indian School Certificate Examinations) और सीबीएसई(CBSE: 

Central Board of Secondary Education) के स्कूलों में बच्चों पर लादे गए पाठ्यक्रम एवं होमवर्क के दबाव ने उनका शारीरिक विकास रोक दिया है। बड़ा पाठ्यक्रम और स्कूलों में मिलने वाले रोज-रोज के होमवर्क ने बच्चों का बचपन छीन लिया है। बच्चे स्कूल से घर आने के बाद भी हर समय होमवर्क, प्रोजेक्ट सहित अन्य गतिविधियों जुटे रहते हैं। खेलकूद जैसी गतिविधियों में भागीदारी के अभाव में बच्चों का मानसिक विकास प्रभावित हो रहा है। हालांकि इधर सीबीएसई ने भी बच्चों के होमवर्क तथा पाठ्यक्रम के बोझ को कम करने के लिए पहल की है।


आइये देखें कि आरटीई (RTE : Right to Education), एनसीएफ (NCF) की गाइड लाइन क्या कहती है-
  • आरटीई में होमवर्क नहीं देने की बात कही गई है
  • एनसीएफ 2005 में रटंत पद्घति से दूर रहने की बात
  • पाठ्क्रम ऐसा हो जो आसानी से याद हो जाए
  • बच्चों को उनके स्तर के पाठ्यक्रम को ही पढ़ने को लागू किया जासीबीएसई की ओर से होमवर्क पर मांगे गए सुझाव
  • हर सप्ताह होमवर्क कितना दिया जाए?
  • होमवर्क किस प्रकार से पूरा किया जाए?
  • पूछा गया है कि क्या सभी विषयों के लिए होमवर्क हो?
  • क्या सभी बच्चों को बराबर होमवर्क दिया जाए?
  • क्या इंटरनेट को होमवर्क का हिस्सा बनाया जाए?
    इधर एक प्रवृत्ति और बढ़ी है कि आईएससीई एवं सीबीएसई से जुड़े निजी स्कूलों में एनसीईआरटी की किताबों से इतर दूसरी किताबें थोप दी गई हैं। इन किताबों में बच्चों के स्तर को ध्यान में दिए बगैर ऐसा पाठ्यक्रम लाद दिया है जो उन बच्चों के स्तर का नहीं है। बार-बार पढ़ाने के बाद भी बच्चा जो कोर्स पढ़ रहा है, उसकी अपने जीवन में उपयोगिता सिद्घ नहीं कर पाता है। ऐसे में इस प्रकार के पाठ्यक्रम थोपने से बचना होगा।

    मानसिक दिक्कतों से अलग पढ़ाई के बोझ के कारण बच्चों का शारीरिक विकास भी नहीं हो पा रहा है। स्कूल जाने वाले बच्चे की हड्डियों को इसी उम्र में बढ़त (Growth) मिलता है। शारीरिक मेहनत के अभाव में संभव नहीं है। बच्चे इंडोर गेम में अधिक भागीदारी करते हैं,  इस कारण से उन्हें सूरज की रोशनी नहीं मिल पाती है, ऐसे में उन्हें विटामिन डी भी नहीं मिल पाता है। इस कारण से शरीर का विकास ठप पड़ जता है। बच्चे के मानसिक विकास के लिए खेल जरूरी है।

Monday, January 30, 2017

વાહ રે બાપુ...ગાંધી બાપુ....



આજે મહાત્મા ગાંધીજીનો નિર્વાણ દિવસ છે.ગાંધીજીના જીવનનો એ જાદુ છે.કોઈપણ સાત્વિક માણસ માટે એ સતત જીજ્ઞાસાનો વિષય છે.જૂનાગઢના ડોક્ટર શેલાડીયાએ લખ્યું કે,'ગાંધીજીને પ્રત્યક્ષ જોયા હોત તો મને જીવતું જાગતું અધ્યાત્મ અનુભવવા મળત.મારા જન્મ પહેલા બાપુને કોઈએ ત્રણ ગોળીથી વીંધી નાખ્યા હતા.

આજે ગાંધીજીને માત્ર ભારતના રાષ્ટ્રપિતા તરીકે ઓળખીએ છીએ.જે એક અધુરી ઓળખાણ છે. ગાંધીએ સત્યાગ્રહો કર્યા. એવો પરિચય પણ ના આ. ગાંધીજીની પૂર્ણતા તો તેમના અધ્યાત્મમાં છે. ગાંધીના ખૂન થયાં પછી જગતભરના લોકોએ અંજલિ આપી છે. જે આજદિન સુધી અપાતી રહી છે.
આઈસ્ટાઈનને અંજલિ આપતાં કહેલું, "ભવિષ્યના લોકો એ માનવા થૈયાર નહીં થાય કે હાડમાંસ ધારણ કરનાર માણસ આટલો મહાન હોઈ શકે." ઓશોએ ગાંધીની કેટલીક વાતોની બહું જ કટુ આલોચના કરી છે પણ ઓશોએ ગાંધીને જેવી અંજલિ આપી છે તેવી અંજલિ બીજા કોઈ આપી શક્યા નથી. કારણ ગાંધીને ઓશો જે રીતે જોઈ શક્યા છે એ જોવા માટે દ્રષ્ટિ જોઈએ. ઓશોએ કહ્યું છે: "ગાંધી જેવા વ્યક્તિત્વને મેળવવા સ્વયં પૃથ્વીએ એક હજાર વર્ષની તપશ્ચર્યા કરવી પડે, ત્યારે ગાંધી મળે."
ગાંધી મૂળે આધ્યાત્મિક - ધાર્મિક માણસ હતાં. રાજનીતિમાં રહેવું પડ્યું અને સમગ્રજીવન એ એની નીયતિ હતી. તેથી જેમ જેમ આઝાદી નજીક આવતી ગઈ તેમ તેમ તેઓ સત્તાથી દૂર થતાં ગયા અને એક સ્થિતિ એવી આવી કે સ્વરં ગાંધીએ કહેવું પડ્યું, "મારું સાંભળે છે કોણ?"
ગાંધીની આસપાસ જે લોકો હતા તે કાંતો રાજનીતિજ્ઞો હતા અથવા રાજકારણીઓ હતાં.  ગાંધી સાથે રહેવું પડ્યું એ એમની મજબૂરી હતી. જેમ જેમ આઝાદી - સત્તા નજીક આવતી ગઈ તેમ તેમ આસપાસના લોકો ગાંધીથી દૂર થતાં ગયાં. કારણ ગાંધી સાથે ચાલવા જાય તો સત્તા છોડવી પડે તેમ હતી. અને એ લોકહિતના બહાના નીચે છોડવા કોઈ તૈયાર ન હતું.
ગાંધીજીના ખૂનની જવાબદારી માત્ર નથુરામ ગોડસે એકલાની નથી. આ તમામ સંકુચિત પરિબળો જવાબદાર છે. વીસમી જાન્યુઆરીએ ગાંધીની સાંજની પ્રાર્થના સભામાં ગ્રેનાઈડ ફેકાયેલ પણ સદ્ નસીબે નિષ્ફળ રહેલ. એ જ દિવસે પર્યાપ્ત માહિતી પોલીસને મળી હતી. છતાં ત્રીસ જાન્યુઆરી સુધી એ જવાબદાર ગુન્હેગારોને પોલીસે કેમ પકડ્યા? એ વખતે અંગ્રેજો શાસક ન હતાં.  આપણે જ શાસકો હતાં.  ગાંધીને જે અંગ્રેજો ન મારી શક્યા, જે મુસ્લિમો મારી ન શક્યા તેને હિન્દુઓ મારી શક્યાં.
કારણ ગાંધીની વ્યાપક ધર્મભાવના કોઈને માટે બંધ બેસતી ન હતી.
આજના દિવસે આવા પાવન પુરુષને વંદન કરીએ તેમાં જ આપણું કલ્યાણ છે.
ડૉ.શેલડિયા જૂનાગઢ.

Monday, September 12, 2016

અલ્લાહનો અવાજ...

ઈરાન દેશની આ વાત છે. એક નાનું નગર.નગરમાં એક ફકીર.ઉંમર લગભગ એંસી વર્ષ.આજીવન નમાજી આ ફકીરને સન્માન આપે.નિયમિત અને કાયમી ખુદાની બંદગી કરનાર ફકીર ક્યારેય કોઈને માટે ખરાબ કર્યું ન હતું.આખા નગરમાં સૌ ફકીરને માન આપે.ફકીર સૌને ખુદના સંતાન માને.ફકીર બાબા દિવસની બધી જ નમાજ અદા કરે.ફકીર જ્યાં નમાજ અદા કરતાં તે જગ્યાએ પથ્થર પણ ગસાઈ ગયો હતો.એક જ જગ્યાએ નમાજ અદા કરતાં હોઈ અહી પથ્થરમાં ખાડો પડી ગયો હતો.
રમજાન મહિનો ચાલતો હતો.નમાજ અદા કરવા સૌ ભેગા થાય.ફકીર નમાજના સમય પહેલાં આવે. સફાઈ કરે અને સૌને આવકારે.રમજાનનો અંતિમ દિવસ હોઈ આજે આખું ગામ મસ્જીદમાં ભેગું થયું હતું. રમજાનની અંતિમ નમાજ અદા કરવા એકઠા થયા હતા.લોકો એકઠા થતા ગયા.સૌએ નમાજ અદા કરી.સૌ નમાજ અદા કરીને બહાર નીકળવામાં હતા.આકાશમાંથી અવાજ સંભળાયો.અલ્લાહે પોતાનો સંદેશ પહોંચાડવા આ સમય પસંદ કર્યો હતો.
પહેલાં તો સૌને એમ થયું કે આ કોઈ મોટા અવાજે બોલતું હશે.થોડી વાર પછી સૌને સમજાયું કે અલ્લાહનો સંદેશ સંભળાય છે.આકાશમાંથી અવાજ આવતો હતો.સૌ આતુર હતા.ઓચિંતો અવાજ આવ્યો હોઈ નગરના બીજા લોકો પણ સાંભળવા માટે તત્પર હતા.
સૌના કાન એક જ તરફ મંડાયા હતા.તેમાં કહેવામાં આવ્યું કે એ ફકીર ‘તે આખી જીંદગી ભલે નમાજ અદા કરી પરંતુ તારી એક પણ દુવા કબુલ થઇ નથી.આ સાંભળી સૌ દુ:ખી થઇ ગયા.કેટલાક લોકો આ સાંભળી રડતાં હતા.હા,ફકીર ખુશ હતો.સૌને નવાઈ લાગી.કોઈ એક માણસ મસ્જિદમાંથી નીકળતાં ફકીર પાસે ઊભો રહી ગયો.તે પાસે આવીને ફકીરને કહે: ‘બાબા,એક પણ દુઆ કબુલ થઇ નથી છતાં આપ કેમ આટલા ખુશ છો.ફકીર કહે: ‘ભલે મારી એક પણ દુઆ કબુલ નથી થઇ પરંતુ ખુદાને એ તો ખબર છે કે હું અહી વર્ષોથી નમાજ અદા કરું છું.બસ!મારે માટે એટલુ જ કાફી છે.’ફકીરનો આ જવાબ સાંભળી આસપાસના સૌ એકી તાશે તેમની સામે જોતા ઊભા રહી ગયા.આવી અનોખી શ્રદ્ધા સાથે જીવનાર લોકોને ભલે ભગવાન કે ખુદા ન સ્વીકારે છતાય પોતાના કર્મને આધારે જીવન જીવી જાય છે.
www.bhaveshpandya.org


Friday, August 26, 2016

શાકાહારી.....માંસાહારી....તૃણાહારી....અને ઈંડાહારી....



આધુનિક સમયમાં સૌથી મોટી સમસ્યા કઈ?આ સવાલના અનેક જવાબ હોઈ શકે.પરંતુ સૌથી મોટો સવાલ એકે આપણે ધર્મ,જાતી પ્રદેશમાં વહેંચાયેલા છીએ.અરે!ગણપતિ મંડળ કે નવરાત્રી ઉપરાંત તાજીયા કમિટીના આયોજનમાં પણ ભાગ પડી જાય છે.ખોરાકની ટેવો કે વ્યવહારથી પણ વ્યક્તિ અલગ પડે છે.આજે સમગ્ર વિશ્વમાં સૌથી મોટી સમસ્યા કોઈ હોય તો એ છે ખોરાક.કોણ શું ખાય છે તે કરતાં કોને કોને ખાવા મળતું નથી તે વિકટ પ્રશ્ન છે.
વિજ્ઞાન શિક્ષણમાં એવું શીખવાતું હતું કે શાકાહારી,માંસાહારી અને તૃણાહારી પ્રકારના જીવ હોય છે.આ બધા જ જીવ અંગે આપણે થોડું જાણીએ છીએ.થોડાક દિવસ પહેલાં એક અહેવાલ હતો.તેમાં નવા પ્રકારના માંસાહાર અંગે વિગતે લખ્યું હતું.વૈજ્ઞાનિક ઢબે કોઈપણ પ્રકારની જીવ હિંસા વગર માતાન તૈયાર થશે.શું તેને માંસાહાર કહી શકાય?જો બધા જ શાકાહારી થઇ જાય તો ખોરાકની અછત ઊભી થાય.મરેલા પશુ કે જીવનું માંસ વાગે ન કરીએતો રોગચાળો ફાટી નીકળે.જો આખી દુનિયા શાકાહારી થઇ જાય એવુય ન બને.
આજકાલ શાકાહારી,માંસાહારી સાથે એક નવો શબ્દ ઉપયોગમાં આવ્યો છે.આ શબ્દનું નામ ઈંડાહારી.ઇન્દુ શાકભાજીમાં આવતું નથી.એને ખાનાર કહે છે કે ઇન્દુ માંસાહાર પણ નથી.ઈન્જેકશન વડે રોજ ઈંડું લેવાય છે.આ અંગ્રેજી પ્રકારના ઈંડાને આખી જીંદગી કૂકડો અને કૂકડી સેવે તોય બચ્ચું ન આવે.હા,ઇન્જેક્શન વડે ઈંડું લાવવા માટે કૂકડી ચોક્કસ જોઈએ.એમ તો દૂધ માટે પણ ગાય,ભેંસ કે બકરીની જરૂર પડે જ છે.અરે!બટાકા ને તો કાપીને ટૂકડા કરો,વગારો ત્યાં સુધીય જીવતું હોય છે.
અહી લખવાનો ઈરાદો કોઈ ખાસ પ્રકારના આહારના પ્રચારનો નથી.હા,એક શિક્ષિત વ્યક્તિ તરીકે એ જાણવું જરૂરી છે કે આહાર ને ધર્મ સાથે ન જોડતાં તેની ઉપલબ્ધતા સાથે જોડવું જોઈએ.દક્ષિણ ભારતમાં ફરાર તરીકે માછલીની ચિપ્સ ખવાય છે.દરેક જાતિના લોકો જે ઉપવાસ કરે તે માછલીનો ઉપયોગ આપણા બટાકાની જેમ કરે છે.સવાલ છે જેવાન જીવવા માટેનો.શું આપણે એવું નથી સાંભળ્યું કે ભૂખને લેધે માં તેના બાળકને ખાઈ ગઈ હોય.માનવીની ભવાઈ કાઈ કાલ્પનિક કથા ન હતી.પણ ફરીથી કોણ શું ખાય છે તે કરતાં મહત્વનું છે કોને કશું જ ખાવા મળતું નથી.


'કોણે શું ખાધું એમ નહિ...કોને ખાવાનું નથી મળ્યું તે સવાલ છે.'

Monday, July 25, 2016

મિર્ચીના નાવેદને સલામ.


ભારત...કાશ્મીર...ગુજરાત...પાટીદાર....દલિત અને મનોરંજન.હા,આ બધા એક મંચ ઉપર છે.સૌને એક સાથે આ જ મુદ્દે જોઈ શકાય.આ મુદ્દો છે પાકિસ્તાનનો વિરોધ અને કાશ્મીર.વાત એમ બની કે સ્વ.જવાહરલાલ નહેરુથી લઇ શ્રી નરેન્દ્ર મોદી સુધી જે ન બોલી શક્યા તે એક કલાકારે કર્યું.રેડિયો મિર્ચીના જોકી નાવેદે આ કામ કર્યું.ચોક્કસ  મુદ્દા ઉપર ચર્ચા કરી નાવેદ વ્યક્તિ સાથે વાત કરે છે.તે વાતચીત પછી મિર્ચી પોતાના શ્રોતાઓને સંભળાવે છે.હા,આ વખતે નાવેદે કમાલ કરી બતાવી છે.
નાવેદે ઊર્દૂ ભાષામાં પાકિસ્તાનના નેતા સાથે વાત કરી.આ નેતાનું નામ યાકુબ ખાન.બેનજીર ભુટ્ટોની પાકિસ્તાન પીપલ્સ પાર્ટીના નેતા.યાકુબખાન પાકિસ્તાની રાજ કારણમાં મોટું નામ.યાકુબ બિલાવલ ભુટ્ટોના નજીકના વિશ્વાસુ નેતા.બિલાવલ પાકિસ્તાન પીપલ્સ પાર્ટીના પ્રમુખ છે.
નાવેદ તેમને ફોન કરે છે.ફોન ઉપડે છે.સલામ દુઆ થાય છે.યાકુબ ફોન કરવાનું કારણ જણાવવાનું કહે છે.નાવેદ કહે છે: ‘એક છોકરાને મેં નાનપણથી ભણાવ્યો છે.હવે છોકરો મોટો થયો છે.’યાકુબખાન ‘હં ,એમાં હું શું કરું? મને કેમ ફોન કર્યો?’નાવેદ કહે છે. ‘મેં ભણાવેલો આ છોકરો તેના પિતાજી પાસે છે.હવે તે છોકરો મને આપતા નથી.મને છોકરો અપાવો.’થોડું હસીને આ નેતા કહે છે: ‘છોકરો જેનો છે,તે ન આપે તો હું શું કરું?’આ વાત મેં સરળ અને ટૂકમાં લખી છે.વાત ત્રણ ચાર મિનીટ ચાલી પછી પાકિસ્તાની નેતા કહે: ‘છોકરો તમારો નથી તો તમે કઈ રીતે માંગી શકો?’નાવેદ કહે: ‘આ છોકરાને મેં ભણાવ્યો છે.નાનો હતો ત્યારથી મેં જ એને શીખવ્યું છે.’પાકિસ્તાની નેતા યાકુબ ગુસ્સા સાથે કહે છે, ‘ભાઈ માત્ર ભણાવવાથી એમ છોકરો ન મળે.’આ ખોટી માંગણી છે.નાવેદે તુરંત વાતચીતનો અંદાજ બદલીને કહ્યું:‘તો નામદાર,કાશ્મીરને તમે ભણાવ્યું છે.તમે તેના શિક્ષક છો,પિતાજી નથી.કાશ્મીર નહિ જ મળે.’

યાકુબ ખાન કહે:અરે!હમ મતદાન કરવાયેંગે.કાશ્મીરકી જમાત તય કરેગી.’નાવેદ કહે:મતદાન સારા હિન્દુસ્તાન કરેગા.હિન્દુસ્તાન કશ્મીર નહિ દેગા.’નાવેદે આ વાત તેમના નેતા બિલાવલને પણ જણાવવાનું કહ્યું.વધારામાં કહ્યું કે બિલાવલ ભુટ્ટો જ બાળક છે.તે અમારું બાળક(કાશ્મીર) કઈ રીતે લઇ શકે?અત્યારે ભારતમાં અનેક ઘટનાઓ સાથોસાથ ચાલતી આ અનોખી ઓડિયો કલીપ આપને મળે તો અવશ્ય સાંભળશો.નાવેદ ને જય હિન્દ.
(શ્રી માનુ ચાવડા Vtv ગુજરાતી દ્વારા આ કલીપ મળી.)

Monday, July 11, 2016

બટન ખોલો - અક્ષર સુધારો : લે , આ વાત સાવ જ ખોટી.


એક છોકરો.બીજા ધોરણમાં ભણે.સાંજે ઘરે આવી તે રડતો હતો. મમ્મીએ પૂછ્યું:’બેટા શું થયું.?’દીકરો કશું જ જવાબ આપતો નથી.પપ્પા ઘરે વહેલા આવી જાય છે. દીકરો તો વધારે રડવા લાગ્યો.મમ્મીએ કહ્યું: ‘બેટા,શું થયું.બોલ તો ખરો.’દીકરો કહે મારી હોમ વર્કની નોટમાં મારી મેડમે હોમવર્ક આપ્યું છે.’પપ્પા કહે: ‘બેટા,એમાં રડવાનું શું? હોમ વર્ક કરી લેવાનું.’લાવો દિકા...હું હોમવર્ક કરાવું.દીકરો કહે; ‘પપ્પા,શું હોમ વર્ક લખ્યું છે તે સમજાતું નથી.મેડમ ખૂબ જ કડક છે.મને પનીશમેન્ટ કરશે.અર્ધ ગુજરાતી અવસ્થામાં સંવાદ ચાલતો હતો.
પપ્પાએ નોટબુક ખોલી.પપ્પાએ પણ વાંચવા પ્રયત્ન કર્યો.મમ્મી પણ ‘ડોન્ટ વારી માય સન...આઈ વિલ..પપ્પા છે ને....ડોન્ટ વરી...આપણે કરીશું...મમ્મીએ પણ મહેનત કરી.પરિણામ ન મળ્યું.છેવટે નાના દીકરાએ પપ્પાને વોટ્સ એપ કરવા કહ્યું.એક ફોટો પાડી સરને મોકલાવ્યો.સરે મોકલાવ્યું.(Sara akhsare be vakhat BODYna ango vishe lakhavu.)સારા અક્ષરે બે વખત બોડીના અંગો વિષે લખવું.ફરીથી અર્ધ ગુજરાતી સંદેશ.દીકરાના પપ્પાએ ઉજાગરો કરી બે વખત સારા અક્ષરે લખાવ્યું.પણ સાહેબ સુધી સાચી વાત ન પહોંચી કે ‘આપના હસ્તાક્ષર હસતા નથી.’
ખરાબ અક્ષર અધુરી કેળવણી છે.આવું ગાંધીજી માનતા અને આકરું વલણ રાખતા.આજેય દરેકને એમ હોય છે કે મારા અક્ષર સારા હોય.પોતાના ખરાબ હોય તોય દીકરા કે દીકરી માટે અનોખી લાગણી રાખે અક્ષર સારા કેમ થાય?બાળ કેળવણી સાથે જોડાયેલ સૌ આ માટે કામ કરી રહ્યા છે.કહેવાય છે કે હાથનું પોપચું,આંગળીઓ અને આંગળીઓના ટેરવાં કેળવાય તો જ અક્ષર સારા આવે.નાના ધોરણમાં અક્ષરના વળાંક પ્રત્યે સભાનતા રાખી હોય તો અક્ષર સારા આવે.પણ આ હાથ કેળવવા કરવાનું શું?

આ સવાલ દરેકના મનમાં હોય.કેટલાક કહે છે કે માટીના રમકડાં કે સર્જનાત્મક કામ કરવાથી હાથ કેળવાય.હવેતો ચીનની માટી આવી.રમકડાં બને.હાથ ન કેળવાય.પણ જો ઘરે બાળકને કપડાં વાળતી વખતે બટન બંધ કરાવીને કે બંધ બટન ખોલવાની પ્રવૃત્તિ કરાવવામાં આવે તો હાથ,તેની આંગળીઓ અને આંગળીના ટેરવા સરળતાથી કેળવાય છે.કોઈ એક શાળામાં આવી પ્રવૃત્તિ કરાવી પ્રભાવ પાડવામાં આવે છે.શું આવી નાની વાતોનું આપણે ધ્યાન ન રાખી શકીએ?બટન ખોલો અક્ષર સુધારો.

Monday, June 20, 2016

આત્મવિશ્વાસ: એક માત્ર સાથી અને સહયોગી.



દરિયા કિનારે એક માણસ બેઠો  હતો.ચમચી જેવા આ પાત્રની મદદથી તે દરિયાનું પાણી ડોલમાં ભરતો હતો.એક ભાઈએ આ જોયું.તે આ માણસની પાસે ગયા.એ માણસ ચમચી જેવા પત્રની મદદથી પાણી ઉલેચતો હતો.આ જોઈ પેલા બીજા માણસે કહ્યું: ‘ભાઈ તમે શું કરો છો?’આ સવાલ સાંભળી તે કહે: ‘હું દરિયો ઠાલવું છું.’આ સાંભળી પેલાને નવાઈ લાગી.તે કહે: ‘ભલા માણસ...એમ કાઈ દરિયો થોડો ઉલેચાય?આ રીતે કઈ દરિયો ખાલી ન થાય.’આ સાંભળી દરિયાને ચમચીથી ઠાલવવા મથતો પેલો માણસ કહે: ‘જુઓ,આ પાણી મેં ચમચી વડે ભેગું કર્યું છે.આટલું પાણીતો દરિયામાંથી ઓછું થયું ને...!બસ,આ જ રીતે દરિયો ખાલી થશે જ થશે.’આ એક ઉદાહરણ છે.પણ આત્મવિશ્વાસ સાથે કરેલું કામ ક્યારેય નિષ્ફળ જતું નથી.

ગાંધીજીએ અહિંસક રીતે આપણા દેશને આઝાદી અપાવી.એક અહિંસા એજ એમનું શસ્ત્ર હતું.આવા અનોખા શસ્ત્ર વડે દેશને આઝાદી અપાવવા માટે બીજું બધું ભલે હશે.હા,આત્મવિશ્વાસ વગર તો એ શક્ય નથી જ.પોતાનામાં શ્રદ્ધા હોય તો જ આત્મ વિશ્વાસ ઊભો થઇ શકે.ધીરજ અને પુરુષાર્થ આત્મ વિશ્વાસના બે મહત્વના જોડીદાર છે.કોઈપણ કામ ક્યારેય નાનું નથી.હા,કેટલીક વખત આપણે કામને નાનું કે મોટું બનાવીએ છીએ.જો કોઈ કામને મોટું માનીને તેનાથી ડરી જઈએ તો?આવું થાય તો કામમાં સફળતા મળતી  નથી.ક્યારેક મળે તોય મજા પણ આવતી હોતી નથી.

ગુજરાતની વિશ્વપ્રસિદ્ધ નવલકથા એટલે ‘સરસ્વતીચંદ્ર’.આ નવલકથાને પૂર્ણ થતા ગોવર્ધનરામ ત્રિપાઠીને વીસ વર્ષનો  સમય થયો હતો.કેટલી ધીરજથી તેમને આ કામ કર્યું હશે?કોઈ પણ કાર્ય વ્યક્તિની ધીરજની કસોટી માટે હોય છે.કામ માટે ચમત્કારની શક્યતા કે ભરોસો રાખવાથી કઈ ન થાય.ચમત્કાર તો જ થાય જો આપડે આકરી મહેનત કરતા હોઈએ.જન્મથી બહેરો ગ્રેહામ બેલ ટેલીફોનની શોધ કરી શક્યો.આપડે આજે આપણા મોબાઈલમાં ગમતી  રીંગ સેટ કરી શકતા નથી.આત્મવિશ્વાસ જ વ્યક્તિને આગળ લઇ જાય છે.હા,ધીરજ અને સખ્ત પરિશ્રમ વગર આત્મ વિશ્વાસ પ્રાપ્ત થતો નથી.પરીક્ષા વખતે સખત મહેનત કરનાર વિદ્યાર્થી જ આત્મ વિશ્વાસ સાથે પરીક્ષામાં ધારેલું પરિણામ લાવી શકે છે.પરિશ્રમ વગર આત્મવિશ્વાસ સફળતા ન જ અપાવે.

મજા ન પડે તો મિજાજ બદલું છું.આંખ ન બદલું ભલે અવાઝ બદલું છું.
મારી કાસથી ન ગભરાય કોઈ તોફાન થી,હું દિશા નહિ જહાજ બદલું છું.



Wednesday, June 8, 2016

પ્રવેશોત્સવ: મિશન કે ફેશન?



દરેક વ્યક્તિ શિક્ષણમાં પોતાના વિચારો આપે છે.સૌને વિચારો આપવાનું ગમે.કેટલાકના વિચારો આપણે સાંભળવા તૈયાર હોઈએ છીએ.કેટલાકનું વક્તવ્ય સાંભળવું પડે છે.એ વાત ચોક્કસ કે શિક્ષણ એ એક સામૂહિક જવાબદારી છે. આજે ગુજરાતમાં પ્રવેશોત્સવની તાડમાર તૈયારીઓ થઇ રહી છે.આવતી કાલથી ગુજરાતની ચોત્રીસ હજાર કરતાં વધારે શાળાઓમાં આ ઉત્સવની શરૂઆત થશે.મુખ્યમંત્રી અને અન્ય મંત્રીઓ કાર્યક્રમમાં જોડાશે.લગભગ તમામ વિભાગના અધિકારીઓ પણ પ્રવેશોત્સવમાં જોડાશે.
છેલ્લા એક દાયકાથી વધારે સમય થયો.આપણે પ્રવેશોત્સવ કરીએ છીએ.કેટલાક કારણો સામૂહિક જવાબદારી ધરાવતા આ કામને રાજકીય રૂપ આપે છે.ભારતમાં એક માત્ર ગુજરાત જ એવું રાજ્ય છે જેણે પ્રવેશોત્સવની શરૂઆત કરી.ગુજરાતને જોઇ અન્ય બે ત્રણ રાજ્યોએ પણ આ પ્રકારનો કાર્યક્રમ શરૂ કર્યા. થોડા નામ અને ફેરફાર સાથે પોતાના રાજ્યમાં અમલી પણ બનાવેલ છે.આ કાર્યક્રમની અમલવારીનો સાક્ષી બનવાની મનેય તક મળી છે.

ગુજરાતમાં આ કાર્યક્રમ પ્રવેશોત્સવને નામે શરૂ થયો.આજે તેને આપણે ‘કન્યા કેળવણી મહોત્સવ’તરીકે ઓળખીએ અને ઉજવીએ છીએ.શ્રી નરેન્દ્ર મોદીના લાંબા સમયના આયોજન રૂપે કન્યા કેળવણી મહોત્સવ અને કન્યા કેળવણી નિધિ માટે અનોખું આયોજન થયું હતું.મૂળ શિક્ષક અને ત્યાર પછી શિક્ષણ મંત્રી અને મુખ્યમંત્રી બનેલા આનંદીબેન પટેલ આ પ્રક્રિયાને કેવી સાચવી શકે કે ધપાવી શકે છે તે જોવું રહ્યું.
અહીં સવાલ એ થાય છે કે શું પ્રવેશોત્સવ અને ગુણોત્સવ જેવા કાર્યક્રમો મિશન છે કે વ્યસન.કેટલાક અધિકારીઓ માત્ર ફરવા આવતા હોય તેવું વર્તન કરે છે.કેટલાક ખરેખર તેને મિશન સ્વરૂપે જોતા હોય છે તો કેટલાક આવનાર મહેમાનો તેને માત્ર કરવા ખાતરનું કામ કે આદેશનું અમલીકરણ માની ફરજ નિભાવી પરત થાય છે.અનેક સવાલો અને સમસ્યાઓ વચ્ચે કામ કરતાં એક સરકારી શાળાના શિક્ષકને કોણ બિરદાવે છે? જ્યાં નબળું કામ થાય છે તેને કશું કોઈ કરતુ નથી.જ્યાં સારું કામ થાય છે ત્યાં કોઈ કોઈને બિરદાવતું નથી.આટલા અધધ ખર્ચ વચ્ચે શિક્ષણ મંત્રી કે મુખ્યમંત્રી શિક્ષકોને બિરદાવે તો કેટલો ખર્ચ વધે?સમગ્ર રાજ્યમાંથી પ્રવેશોત્સવમાં જનાર અધિકારીઓ સારી શાળાનો રીપોર્ટ આપે અને તે શાળા કે શિક્ષકને બિરદાવવામાં આવે તો મજા પડી જાય.આશા રાખીએ કે આ વખતે પ્રવેશોત્સવ પછી સરકાર આવું આયોજન કરશે.આમ થાય તોજ મિશન બની શકે.બાકી ફેશન અને વ્યસન એક સિક્કાની બે બાજુ ન હોય તો પણ બે જુદા જુદા સિક્કાની એક એક બાજુતો છે જ.

Sunday, April 3, 2016

ભારતની તેને નફરત થઇ...


ડેવિડ હેડલી.મૂળ પાકિસ્તાનનો નાગરિક.આજકાલ હેડલીના અનેક  નિવેદન ચર્ચામાં છે.વાત શરૂં થાય ૧૯૭૧માં.ભારત અને પાકિસ્તાનનું યુદ્ધ ચાલતું હતું.ભારતની સેના પાકિસ્તાનનો ભૂક્કો બોલાવતી હતી.ભારતીય હવાઈ દળ ધ્વારા સેનાએ જોરદાર બોમ્બમારી કરી હતી.ભારતે તેને જમીન અને હવાઈ સેના ધ્વારા જેટની તૈયારી કરવામાં આવી હતી.આ યુદ્ધ ભારત જીત્યું.આ યુદ્ધમાં દાઉદ ગીલાની નામના વિદ્યાર્થીની શાળા ઉપર પણ બોમ્બમારી થઇ હતી.આખી શાળા ભૂક્કો થઇ ગઈ હતી.આ શાળાનો વિદ્યાર્થી એટલે દાઉદ ગીલાની.આ વિદ્યાર્થી  એટલે છોટા દાઉદ.આ વિદ્યાર્થી એટલે ડેવિડ હેડલી. ડેવિડ હેડલી અત્યાર સુધી આ ત્રણ નામ સાથે ઓળખાતો રહ્યો છે. ભારતને કટ્ટર દુશ્મન માનનાર ડેવિડ હેડલી.આજથી ચૌદ વર્ષ પહેલાં એટલેકે વર્ષ ૨૦૦૨માં પાકિસ્તાન ખાતે ડ્રગ્સના કેસમાં પકડાયો.

અહીંથી તો જાણે તેને લોટરી લાગી.જેલમાં તેની મુલાકાત આઈએસઆઈએસ સાથે થઇ.પાકિસ્તાની બાપ અને ફોરેનર માનું સંતાન હેડલી. .દેખાવમાં વિદેશી લાગે. આ રંગ અને ભારેખમ શરીરને લીધે હેડલીને  પસંદ કરવામાં આવ્યો. મેજર અલીએ હેડલીની મુલાકાત આઈએસઆઈએસ સાથે જોડાયેલ મેજર સાથે કરાવી.લશ્કરે તોયબા અને પાકિસ્તાની મીલેટરી ધ્વારા તેની પસંદગી થઇ. સાજીદ મીર નામના વ્યક્તિએ દાઉદ ગીલાનીમાંથી તેને ડેવિડ હેડલી બનાવ્યો.બધાં જ ખોટા દસ્તાવેજ બનાવવામાં પાકિસ્તાને હેડલીને  મદદ કરી.

દાઉદ ગીલાનીમાંથી છોટા દાઉદ અને ત્યાંથી ડેવિડ હેડલી બની  તે ભારત આવ્યો.ભારતનો અત્યાર સુધીનો સૌથી મોટો આતંકી હુમલો આ હેડલીએ કાર્યો.હેડલી અનેક વખત ભારત આવ્યો.તેનું રીપોર્ટીંગ લશ્કરે તોયબા અને અન્યને કરતો.તે હાફિજ સઈદને નાનામાં નાની વિગત જણાવતો. પોતાની શાળા ઉપર બોમ્બમારો કરનાર દેશને તબાહ કરવા માટે તેને પાકિસ્તાનને સિત્તેર લાખની મદદ કરી હોવાનું કબુલ્યું છે. જે દેશે એક ગુનેગારને ભારત સામે લડવા પસંદ કાર્યો.તે પાકિસ્તાન બીજું તો શું ન કરી શકે? અત્યાર સુધી પકિસ્તાન આપણી વાત માને જ નહિ.અરે! આંતરરાષ્ટ્રીય કક્ષાએ ભારતને આંતકવાદ માટે ગુનેગાર ઠેરવનાર પાકિસ્તાન આખી દુનિયામાં હેડલીના નિવેદનને કારણે ફસાયું છે.આજે સરકારી ગવાહ બનેલો હેડલી એ શરત કરે છે કે હું સરકારી ગવાહ તો જ બનું જો મને ભારતમાં ન મોકલાય.આ શરતે આજે તપાસ દરમિયાન ડેવિડ હેડલી પોપટની માફક બોલી રહ્યો છે.જોઈએ પાકિસ્તાને બીજું શું શું કર્યું હતું તે જાણવા મળશે.

Sunday, March 27, 2016

We can: સાચી બે જ વાત: હું કહે તે થાય જ અને ન થાય ત્યાં સુધી?


 ટેકરી ઉપર એક મંદિર.મંદિરમાં એક સાધુ રહે.સાધુનું નામ ‘નાચતા સાધુ.’આ સાધુને નૃત્ય કરવાનું ગમે.સાધુ સૌને કરતાં શીખવે.આ સાધુના નૃત્ય માટે વાત ચાલતી હતી. આ સાધુ નૃત્ય કરે.સૌ એવું  કહે કે આ સાધુ નૃત્ય કરે એટલે વરસાદ પડે.આવું કાયમ બનતું.જ્યાં જ્યાં વરસાદની જરૂર હોય.દુષ્કાળ હોય.બધાં સાધુ પાસે આવે.સાધુ લેવા આવનાર સાથે જાય.અહીં જઈ તેઓ પૂજા કરે.લોકોને પાણીના મહત્વ અંગે વાત કરે.સૌને પાણી બચાવવાનો સંકલ્પ કરાવે.પછી નૃત્ય કરે. સાધુ નૃત્ય કરે એટલે વરસાદ આવે જ.આવું અનેક વખત થયું. ટી.વી. અને છાપામાં આવા સમાચાર આવવા લાગ્યા.
એક દિવસની વાત છે.થોડું ભણેલાં કેટલાંક લોકો એકઠા થયાં.તેમણે આ વાત જાણી. આવું કઈ રીતે કરતાં હશે?આવું કઈ રીતે શક્ય વરસાદ આવે.આવું તો કઈ રીતે શક્ય બંને?આ નાચતો  સાધુ સૌને છેતરે છે.આવું આવા અનેક વિચારો સાથે તેમણે આ સાધુને ખોટા પડવાની તૈયારીઓ કરી લીધી. તેમણે હવામાન અંગેની અનેક વિગતોનો અભ્યાસ કાર્યો. જ્યાં આમ પણ વરસાદ પડતો નથી એવું સ્થળ નક્કી કર્યું.આવું કરી ભણેલા માણસો સીધાં આ સાધુ પાસે પહોંચી ગયાં.સાધુને તેમણે કહ્યું: ‘સાધુ મહારાજ.અમારા ગામમાં છેલ્લા ચાર વર્ષથી અહીં વરસાદ પડ્યો નથી.અહીં લોકોને ખૂબ જ તકલીફ પડે છે.આપ આવો અને વરસાદ આવે તેવું કરો.
સાધુ મહારાજ તૈયાર થઇ ગયા.પેલા ભણેલા માણસોએ તૈયારી રાખી હતી..આ ચાર યુવાનો એક પછી એક નૃત્ય કરી થકી ગયાં.સાંજ પડી.બધાનાં  નૃત્ય પત્યાં.હવે સાધુનો વારો હતો.તેમણે નૃત્ય કરવાની શરૂઆત કરી.એક કલાક...ચાર કલાક...છ કલાક...આમ કરતાં કરતાં સમય પસાર થતો ગયો.નાચતા સાધુનું નૃત્ય ચાલતું હતુ.લોકો અને સમય પણ વધતો હતો.આમ એક દિવસ...બે દિવસ... ચાર દિવસ થયા. સાધુ સતત નૃત્ય કરતાં હતા.ચોથા દિવસની સાંજ પડી.આસપાસ કેમેરા વાળા ઊભા હતાં. ફોટા અને વિડીયો રેકોર્ડીંગ ચાલતું હતું. થોડા થોડા વાદળ પણ દેખાયાં. પવન શરું થયો.વાદળ ભરેલાં દેખાતાં હતાં.નાચતા સાધુનું નૃત્ય ચાલતું હતું.એકાદ કલાક થયો.અને ધીરે ધીરે છાંટા પાડવા લાગ્યા.થોડી જ  વારમાં ધોધમાર વરસાદ થયો.
આસપાસ સૌ ઊભા થઇ ગયાં.સાધુ મહારાજ હવે નૃત્ય અટકાવી ભગવાનના દર્શન કર્યા.આસપાસ લોકો ભેગાં થઇ  ગયાં.કોઈ એક પત્રકારે નાચતા સાધુને કહ્યું, ‘વરસાદ આવવાની કોઈ શક્યતા જ ન હતી તો આવું કઈ રીતે બંને?’આ સાંભળી સાધુ ધીરેથી હસતાં કહે: ‘બે વાત નક્કી છે. હું નૃત્ય કરું છું ત્યાં વરસાદ આવે છે.’આ સાંભળી પેલા ભણેલા યુવાનો એક દમ નજીક આવી કહે:’એવી કઈ બે વાતો એવી છે કે તમે ધારો તે થાય જ છે?’ સાધુ કહે:;એક વાત એ કે મને શ્રદ્ધા છે કે હું નૃત્ય કરું એટલે વરસાદ થાય જ અને બીજું એ કે...’ સાધુ અટકી ગયાં. કોઈ કહે: ‘બીજી કઈ વાત?’સાધુ તુરંત કહે:એક મારી શ્રદ્ધા કે હું નૃત્ય કરું એટલે વરસાદ પડે જ.બીજી વાત એ કે જ્યાં સુધી વરસાદ ન પડે ત્યાં સુધી નૃત્ય ચાલુ રાખવાનો સંકલ્પ’અને એટલે જ ક્યારે એક દિવસે કે બે ચાર દિવસે મારાં સંકલ્પ બળને લીધે જ મારી શ્રદ્ધા મુજબ વરસાદ પડે છે.